2010 en de halal boerderij
Het is het jaar 2010 en we bevinden ons in Afghanistan. Inmiddels zijn we aardig gewend aan buitenlandse soldaten, ze zijn vriendelijk en het lijkt er op dat ze inderdaad toch het beste met ons voor hebben. Blijft raar dat ze denken te weten wat goed voor ons is, zeker in het begin, maar het werkt nu toch wel aardig. In Afghanistan mogen we een kijkje nemen in het leven van drie Afghanen: Jan Peter Balkenende, Wouter Bos en Rita Verdonk.
Jan Peter en Wouter zijn samen druk in de weer met een machine die de strepen over de weg maakt. Aan het stuur is er enige comotie, want balkenende wil de lijnen een beetje rechts van het midden, Bos wil ze liever wat meer naar links, of toch het midden, hij weet het niet precies. Gelukkig komt dan Rita Verdonk in actie, neemt het stuur over en recht door zee, of de weg, begint ze aan de belijning.
Door de hulp van buitenlandse soldaten hebben ze geleerd hoe ze dit moeten doen. Ze leren niet alleen effectief wegen aanleggen, nee, nog veel meer. Samen met die soldaten zijn ze bezig om een nieuwe prachtige infrastructuur aan te leggen, iets waar ze zelf geen geld voor zouden hebben gehad, geen idee hadden ze waar ze zouden moeten beginnen en daarnaast hadden ze ook niet het specialisme. Maar door de komst van deze buitenlandse soldaten, wat ze eigenlijk alledrie totaal niet op prijs stelden, hebben ze een betere baan gekregen, scholing en kunnen nu hun gezin goed onderhouden.
Rita denkt erover om een eigen transportbedrijf te beginnen (want er zijn inderdaad vrouwen die dat hebben in Afghanistan), Wouter wil graag penningmeester worden bij haar bedrijf en Jan Peter voelt wel wat voor de start van een bouwbedrijf. Waar hij dan wel iemand anders aanneemt om leiding te geven, liefst een vrouw, want daar is hij zelf niet zo goed in.
De buitenlandse soldaten bouwen samen met deze, en vele andere, Afghanen aan de toekomst. Door de vernieuwde infrastructuur ontstaan er nieuwe kansen, de situatie is niet meer uitzichtloos en men raakt weer gemotiveerd. Want het belangrijkste is dat er initiatief komt van de bevolking zelf. Zo komt ook Marianne Thieme even langs, zij wil graag iets met dieren gaan doen, een biologische halal boerderij beginnen. En wat blijkt? Dat kan! Want door de nieuwe wegen kan ze de dieren vervoeren en kunnen mensen haar makkelijker bereiken. Ze kan haar melk aan de man brengen en voor ze het weet groeit haar bedrijf enorm. Zelfs voor Geert Wilders hebben ze een mooie baan, hij bleek uitzonderlijk goed in het maken van patronen voor jurken en hoofddoekjes en zijn handel kent inmiddels grote aftrek.
Waarom, nu het zo goed gaat in Afghanistan moeten de buitenlandse soldaten dan weg?
Het is 2010 en we zijn weer in Nederland. Wouter Bos vindt, samen met vele anderen, dat we weg moeten uit Afghanistan. Dat moeten we helemaal niet, we zijn daar nog niet klaar. We zijn ergens aan begonnen en moeten het ook afmaken, onze verantwoordelijkheid nemen. Het spreekwoord luidt: een goed begin is het halve werk. Niet: het halve werk is een goed begin. Samen met de Afghanen moeten we verder, tot ze ons helemaal niet meer nodig hebben. Want voor je het weet ligt er een nieuw verslag en kan Balkenende zijn bouwbedrijf opdoeken.
Mirte Nijman
Column - Inburgeren
Column - Badhairday